• Prawo karne
  • Artykuł pochodzi z numeru IUSTITIA 2(8)/2012, dodano 1 sierpnia 2012.

Wszczęcie postępowania przeciwko osobie jako moment przerwania biegu terminu przedawnienia karalności

dr Arkadiusz Ludwiczek

(inne teksty tego autora)

Niniejszy artykuł dotyczy instytucji przerwania biegu terminu przedawnienia karalności. W polskim prawie karnym instytucja ta powoduje wydłużenie podstawowych okresów przedawnienia karalności o dodatkowy okres 5 lub 10 lat. Zgodnie z treścią art. 102 KK, przerwanie biegu terminu przedawnienia następuje z chwilą wszczęcia postępowania karnego przeciwko osobie. Przedstawione w opracowaniu rozważania prowadzą do wniosku, że w odniesieniu do postępowania przygotowawczego wiązać to należy bądź to z chwilą wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów, bądź też – gdy ustawa nie wymaga wydania takiego orzeczenia – z czynnością przesłuchania osoby w charakterze podejrzanego, bez uprzedniego wydania takiego postanowienia.

Wprowadzenie

Kodeks postępowania karnego oryginalnie reguluje kwestię przerwania biegu terminu przedawnienia karalności. Zgodnie z treścią art. 102 KK, skutkiem wszczęcia postępowania przeciwko osobie, podstawowe okresy przedawnienia karalności poszczególnych przestępstw ulegają wydłużeniu o kolejne 5 lub 10 lat. Przerwa nie wstrzymuje biegu terminu karalności, lecz powoduje jego przedłużenie. Jest to skutek jednorazowy, albowiem termin przedawnienia karalności może być przerwany tylko jeden raz przez pierwsze wszczęcie postępowania1.

Dostęp do pełnych tekstów mają zalogowani (Login) Użytkownicy będący członkami SSP „Iustitia” lub prenumeratorami Kwartalnika (wersji drukowanej lub elektoroniczej - możliwość zakupu prenumeraty www.e-księgarnia.beck.pl)