O pojęciu funkcji administracji publicznej
[hidepost=1]
dr Rafał Stasikowski – autor jest adiunktem w Katedrze Prawa i Postępowania Administracyjnego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, sędzią Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach.
1 Przegląd kontekstów, w których używane jest pojęcie funkcji prezentuje J. Jeżewski, Funkcje administracji – zagadnienia wstępne, Acta Universitatis Wratislaviensis No 857, Prawo CXLIII, Wrocław 1985, s. 109 i n. Na gruncie prawa gospodarczego publicznego przeglądu poglądów dokonała B. Popowska – zob. B. Popowska, Klasyfikacja funkcji administracji w nauce publicznego prawa gospodarczego[w:] Funkcje współczesnej administracji gospodarczej. Księga dedykowana Profesor Teresie Rabskiej,pod red. B. Popowskiej, Poznań 2006, s. 61–85.
2 Jest to konsekwencją tematu opracowania, w którym badam funkcję administracji publicznej ujmowanej jako pewna struktura organizacyjna.
3 W swoich rozważaniach pomijam szersze przedstawienie poglądów nauki na temat istoty samego państwa. Na ten temat z podstawowej literatury wskazać można m.in.: P. Winczorek, Wstęp do nauki o państwie, Warszawa 1998; G. Jellinek, Ogólna nauka o państwie, Warszawa 1921; J. Kowalski, Wstęp do nauki o państwie i prawie, Warszawa 1971; W. Lang, J. Wróblewski, S. Zawadzki, Teoria państwa i prawa, Warszawa 1986.
4 Szerzej na temat istoty celu m.in.: R. Ihering, Der Zweck im Recht, Leipzig 1914; A. Mahrburg, Teoria celowości ze stanowiska naukowego. Pisma filozoficzne. T. I, Warszawa 1914; J. K. Bluntschli, The theory of the state, Oxford 1885; J. Jellinek, Ogólna…, op. cit., ks. II.
5 Patrz: J. Jellinek, Ogólna…, op. cit., s. 120, 124.
6 Np. M. Maneli, O funkcjach państwa, Warszawa 1962, s. 5.
7 Mycielski, Zarys ogólnej nauki o państwie, Wrocław 1948, s. 62 i n.; W. Komarnicki, Polskie prawo polityczne (geneza i system),reprint Warszawa 2008, s. 217 i n. Teorie trójpodziału władzy na pozór odrzuca W. L. Jaworski [w:] Nauka prawa administracyjnego. Zagadnienia ogólne, Warszawa 1924, opowiadając się za podziałem organów na te, które urzeczywistniają porządek prawny oraz organy je kontrolujące. W rzeczywistości oba poglądy nie są sprzeczne, a różnice wynikają z innego określenia pojęcia kontroli.
8 A. Mycielski, op. cit., s. 64 i n.
9 W. Komarnicki, op. cit., s. 219.
10 H. Kelsen, Hauptprobleme der Staatsrechtslehre,1911, s. 441.
11 M. Maneli, op. cit.
12 Ibidem, s. 17, 19, 53.
13 Ibidem, s. 58.
14 Ibidem, s. 58 i n.
15 Ibidem, s. 64.
16 Ibidem, s. 58–59, jak również dalsze szczegółowe już rozważania.
17 J. Wróblewski, Klasowy charakter państwa [w:] W. Lang, J. Wróblewski, S. Zawadzki, Teoria państwa i prawa, Warszawa 1986.
18 Ibidem, s. 81 i n.
19 Ibidem, s. 81–86.
20 P. Winczorek, op. cit., s. 103 i n.
21 Analiza systemowa to metoda badania rozmaitych obiektów, które dają się opisać jako system, tj. całość złożona z części, które są sobą w pewien sposób powiązane i które współdziałają dla „powodzenia” całości. System ten (lub systemy) funkcjonuje w określonym otoczeniu. Pomiędzy nimi dochodzi do różnorodnych powiązań i wzajemnych oddziaływań. Ibidem, s. 104.
22 Ibidem, s. 105–109.
23 J. Jeżewski, op. cit., s. 109 i n.
24 Ibidem, s. 109.
25 J. Borkowski, Określenie administracji i prawa administracyjnego[w:] System prawa administracyjnego, pod red. J. Starościaka, Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk 1977, s. 57–58.
[/hidepost]