Postępowanie wywołane sprzeciwem od orzeczenia SKO
[hidepost=1]
32 Zob. J. P. Tarno, A. Wrzesińska-Nowacka, op. cit., s. 115; A. Romańska, op. cit., s. 23; A. Skibiński, op. cit., s. 16.
33 Zob. S. Kolanowski, A. Kolarski, op. cit., s. 138.
34 Na etapie postępowania sądowego zachodzi wyłączna właściwość miejscowa wyznaczona przez miejsce położenia nieruchomości (art. 80 ust. 1 zd. 2 GospNierU). Oznacza to, że dopuszczalne jest badanie z urzędu swej właściwości przez sąd, do którego wpłynęły akta z SKO (zob. art. 200 i 202 KPC).
35 Zob. uzasadnienie wyroku z 6.5.2008 r., zob. przyp. 4.
36 Zgodnie z art. 79 ust. 1 GospNierU, wniosek składa się na piśmie w dwóch egzemplarzach. Podlega on opłacie skarbowej. Co do zasady, brak opłaty skutkuje wydaniem postanowienia o zwrocie wniosku (art. 261 § 1 KPA), a niedopełnienie drugiego wymogu, pomimo wezwania do usunięcia braków, pozostawieniem sprawy bez rozpoznania (art. 64 § 2 KPA) – zob. M. Romańska, op. cit., s. 23.
37 W doktrynie postawiono tezę, że wniosek do SKO powinien spełniać wymagania z art. 187 § 1 KPC, a więc czynić zadość warunkom pisma procesowego, w tym zawierać dokładnie określone żądanie wraz z uzasadnieniem przytaczającym okoliczności faktyczne i dowody. Pogląd ten pojawił się w kontekście art. 80 ust. 3 zd. 2 GospNierU. Zob. S. Kolanowski, A. Kolarski, op. cit., s. 138; por. E. Gniewek, Obrót nieruchomościami skarbowymi i samorządowymi, Kraków 1999, s. 449. De lege lata brak podstaw dla takiego stanowiska.
38 Odmiennie S. Kolanowski, A. Kolarski, op. cit., s. 138.
39 Zob. M. Romańska, op. cit., s. 19–20.
40 Zob. B. Kordasiewicz, op. cit., s. 288.
41 Zob. postanowienie SN z 3.10.2002 r., I CKN 448/01, OSP Nr 8/2003, poz. 99; postanowienie SN z 25.5.2007 r., I CSK 30/07, OSNC-ZD Nr 2/2008, poz. 33; postanowienie SN z 8.1.2009 r., I CSK 263/08, Legalis; postanowienie SN z 15.5.2009 r., II CSK 681/08, niepubl.; E. Drozd [w:] op. cit., s. 194; M. Romańska, op. cit., s. 19; E. Bieniek [w:] Nieruchomości…, op. cit., s. 635; A. Prusaczyk [w:] op. cit., s. 378, 392–393; odmiennie: J. P. Tarno, A. Wrzesińska-Nowacka, op. cit., s. 110.
42 Zob. postanowienie SN z 8.1.2009 r., zob. przyp. 41; postanowienie SN z 25.5.2007 r., zob. przyp. 41.
43 Zob. W. Broniewicz, Glosa do orzeczenia SN III CZP 71/87, OSP Nr 10–12/1990, s. 784 i n.; M. Jędrzejewska [w:] Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza – Postępowanie rozpoznawcze. T. I, pod red. T. Erecińskiego, Warszawa 1997, s. 134; H. Pietrzkowski, Metodyka pracy sędziego w sprawach cywilnych, Warszawa 2009, s. 98. Zdaniem A. Prusaczyka ([w:] op. cit., s. 393–394, 398–399) w razie wskazania starosty (prezydenta miasta na prawach powiatu) jako strony pozwanej, zachodzi pierwotny, nieusuwalny brak zdolności sądowej, który sąd powinien brać pod uwagę z urzędu. Wyłącza on możliwość doprecyzowania oznaczenia strony pozwanej i twierdzi, że brak odrzucenia pozwu i kontynuowanie procesu przez sądy w takiej sytuacji należy uznać za istotną nieprawidłowość, która uzasadnia zaistnienie przesłanek przewlekłości postępowania. Por. postanowienie SN z 24.9.2004 r., I CK 131/04, OSNC Nr 9/2005, poz. 156; postanowienie SN z 15.5.2009 r., zob. przyp. 41.
44 I CSK 30/07, zob. przyp. 41.
45 Zob. uzasadnienie postanowienia SN z 25.5.2007 r., zob. przyp. 41.
46 Zob. H. Pietrzkowski, op. cit., s. 145–146; por. wyrok SN z 13.6.1980 r., IV CR 182/80, OSNCP Nr 2–3/1981, s. 30.
47 Zob. M. Romańska, op. cit., s. 15–16.
48 Ibidem, s. 16.
49 Ibidem.
50 Zob. G. Bieniek [w:] Nieruchomości…, op. cit., s. 637; tenże [w:] Ustawa o gospodarce…, op. cit., s. 335 i n.; A. Cisek [w:] System Prawa Prywatnego. T. 4. Prawo rzeczowe, pod redakcją E. Gniewka, Warszawa 2005, s. 176; E. Gniewek, Glosa…, op. cit., s. 514; E. Gniewek, Obrót…, op. cit., s. 450; A. Prusaczyk [w:] op. cit., s. 389; R. Trzaskowski, Wymagalność opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste ustalonej przez samorządowe kolegium odwoławcze albo sąd, Pal. Nr 3–4/2006, s. 223–224.
51 Zob. G. Bieniek [w:] Ustawa o gospodarce…, op. cit., s. 335 i n.
52 Zob. R. Trzaskowski, op. cit., s. 224.
53 Zob. K. Gruszecki, op. cit., s. 116–117; krytycznie: M. Romańska, op. cit., s. 18.
54 Zob. M. Romańska, op. cit., s. 17 i 18.
55 Zob. ibidem, s. 18; podobnie: J. P. Tarno, A. Wrzesińska-Nowacka, op. cit.,
s. 115.
56 Zob. uchwała SN z 19.9.1997 r., zob. przyp. 14; wyrok SN z 29.10.1997 r., II CKN 281/97, OSNC Nr 4/1998, poz. 65; postanowienie SN z 10.10.2002 r., V CZ 110/02, niepubl.; wyrok SN z 11.9.2003 r., III CKN 239/01, niepubl. W uzasadnieniu tego ostatniego wyroku SN wskazał, że zależnie od sformułowania przez użytkownika wieczystego jego żądania uwzględnienie powództwa może wyrażać się orzeczeniem ustalającym, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona, względnie, że jest uzasadniona w innej wysokości, którą sąd powinien określić.
57 I CK 66/02, niepubl. Sąd Najwyższy wskazał m.in., że sąd jest władny wydać orzeczenie kształtujące nową wysokość opłaty rocznej oraz że przy ocenie treści roszczenia, o którym mowa w art. 43a–43g GGrWywłNierU nie jest uzasadnione odwoływanie się do art. 189 KPC, ponieważ w sprawie wywołanej wnioskiem użytkownika wieczystego do kolegium nie chodzi o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, lecz o ustalenie wysokości opłaty rocznej.
58 III CZP 37/05, zob. przyp. 10.
59 Zob. E. Gniewek, Glosa…, op. cit., s. 512–514; A. Prusaczyk [w:] op. cit., s. 389.
60 Zob. R. Trzaskowski, op. cit., s. 220–227.
61 Zob. uzasadnienie uchwały SN z 29.9.1997 r., III CZP 44/75, OSNCPiUS Nr 7/1976, poz. 153; uzasadnienie postanowienia SN z 6.3.2002 r., V CKN 858/00, niepubl.; krytycznie: M. Romańska, op. cit., s. 17 i 27. We wskazanych sprawach SN analizował charakter omawianych spraw w ujęciu art. 393 pkt 1 KPC.
62 Zob. uzasadnienie wyroku SN z 11.9.2003 r., zob. przyp. 56. Pojawiło się tam żądanie ustalenia, że opłata wynosi za 1 m2 45 zł lub 60 zł.
[/hidepost]