Praktyczne aspekty wydawania przez sąd europejskiego nakazu zapłaty
[hidepost=1]
Europejski nakaz zapłaty zawiera pouczenie dla pozwanego o przysługujących mu sposobach działania (art. 12 ust. 3 rozporządzenia 1896/2006). Według pouczenia załączonego do formularza E pozwany może zatem zapłacić powodowi kwotę wskazaną w nakazie lub wnieść sprzeciw do sądu wydania w terminie 30 dni od doręczenia mu nakazu.
Dodatkowo, zgodnie z art. 12 ust. 4 rozporządzenia 1896/2006, ENZ zawiera informacje dla pozwanego, że nakaz został wydany wyłącznie na podstawie informacji przekazanych przez powoda i niezweryfikowanych przez sąd oraz informację, że nakaz stanie się wykonalny, chyba że do sądu wpłynie sprzeciw, zgodnie z art. 16 rozporządzenia 1896/2006. Ponadto, pozwany informowany jest, że w przypadku wniesienia sprzeciwu postępowanie jest kontynuowane przed właściwymi sądami państwa członkowskiego wydania, w myśl przepisów regulujących zwykłe postępowanie cywilne chyba, że powód wcześniej zażądał wyraźnie w takiej sytuacji zakończenia postępowania, o czym w tym momencie pozwany nie jest powiadamiany, gdyż nie otrzymuje on załącznika II. Powyższe pouczenie pozwanego jest także załączone do formularza E.
Zgodnie z art. 12 ust. 5 rozporządzenia 1896/2006, doręczenie nakazu pozwanemu ma nastąpić według przepisów prawa krajowego, jednocześnie w sposób zgodny z minimalnymi standardami określonymi w art. 13, 14 i 15, a zatem w większości przypadków zgodnie z prawem miejsca zamieszkania lub siedziby pozwanego. Standardy doręczeń odpowiadają standardom wskazanym w Rozporządzeniu (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z 21.4.2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych36.
Rozporządzenie nie reguluje również kwestii uzupełnienia nakazu, jeśli sąd nie orzekł w nim o wszystkich roszczeniach objętych pozwem. Należy opowiedzieć się za odpowiednim stosowaniem art. 351 KPC w zw. z art. 26 rozporządzenia 1896/2006, czyli powód powinien mieć możliwość złożenia wniosku o uzupełnienie nakazu w terminie dwóch tygodni od daty jego doręczenia. Sąd w przypadku uwzględnienia wniosku powinien wydać dodatkowy, uzupełniający nakaz na podstawie rozporządzenia (co należy zaznaczyć w treści nakazu), który stanowić będzie osobne orzeczenie podlegające doręczeniu i zaskarżeniu na zasadach ogólnych z rozporządzenia.
W przypadku, gdy zaistnieje konieczność sprostowania oczywistych omyłek w wydanym ENZ, na gruncie prawa polskiego, zastosowanie powinien mieć art. 350 KPC w zw. z art. 26 rozporządzenia 1896/200637.
Podsumowanie
Podsumowując powyższe rozważania należy podkreślić, że w celu wytworzenia jednolitej praktyki stosowania rozporządzenia 1896/2006 konieczne wydaje się kierowanie przez sądy pytań prejudycjalnych do TSUE dotyczących praktycznych aspektów stosowania przepisów prezentowanego rozporządzenia. Na chwilę obecną pomocne dla sędziów w rozwiązywaniu problemów praktycznych mogą być poglądy zaprezentowane w doktrynie.
SUMMARY
This article presents the European Order for Payment procedure from the point of view of the possibility of issuing a European Order for Payment and perform other actions by the court in the preliminary phase. The practical problems relating to the issuance of a European Order for Payment have been shown on the basis of a reference to the Tribunal of Justice of a preliminary ruling from the Regional Court in Wroclaw. Answers to the referred questions will not solve all the problems connected with the issuance of a European Order for Payment, but may simplify the conduct of those proceedings. The article outlines the solutions to the controversial matters, which for the time being will ensure rational execution of the regulations concerning the European Order for Payment procedure.
[/hidepost]