• Prawo karne
  • Artykuł pochodzi z numeru IUSTITIA 2(16)/2014, dodano 29 sierpnia 2014.

Problem dopuszczalności uzupełnienia lub zmiany zarzutów
w sposób uproszczony

Cezary Golik
(inne teksty tego autora)

[hidepost]

48 Ibidem, s. 2.

49 Racje te pozostały aktualne, gdy mocą ustawy z 10.1.2003 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy – Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego, ustawy
o świadku koronnym oraz ustawy o ochronie informacji niejawnych (Dz.U. Nr 17, poz. 155) dokonywano „scalenia” dwóch form prowadzenia dochodzenia w „jednolite” dochodzenie,
zob. uzasadnienie projektu tej ustawy z 3.3.2002 r., druk Sejmu IV kadencji nr 388, s. 2, dostępny na: www.sejm.gov.pl.

50 Zob. uzasadnienie projektu Kodeksu postępowania karnego z 18.8.1995 r., druk Sejmu II kadencji nr 1276 i 1277, s. 2 i 37, dostępny na: www.sejm.gov.pl.

51 J. Grajewski [w:] Kodeks…, T. I, pod red. J. Grajewskiego, op. cit., s. 1017; T. Grzegorczyk, J. Tylman, op. cit., s. 587; S. Kalinowski, op. cit., s. 95; J. Tylman, Gwarancje procesowe podejrzanego w postępowaniu karnym, ZN UŁ Nr 83/1973, s. 67.

52 S. Waltoś, Model polskiego procesu karnego de lege feranda, PiP Nr 3/1981, s. 33.

53 R.A. Stefański, Dochodzenie po nowelizacji…, op. cit., s. 57.

54 F. Prusak, op. cit., s. 123–124.

55 T. Grzegorczyk, Postępowanie przygotowawcze w nowym Kodeksie postępowania karnego i sytuacja w nim podejrzanego [w:] Nowa Kodyfikacja Karna. Kodeks postępowania karnego. Krótki komentarz, Warszawa 1997, z. 1, s. 20.

56 H. Skwarczyński, Postępowanie przygotowawcze po nowelizacji procedury karnej, „Jurysta” Nr 5/2003, s. 16; T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego…, op. cit., s. 811.

57 Nie można zatem podzielić poglądu wyrażonego w D. Tarnowska, op. cit., s. 92, według którego w tzw. dochodzeniu przyspieszonym możliwe jest również uzupełnienie zarzutów o nowe czyny i jest to możliwe w sposób „uproszczony”.

58 Zob. uzasadnienie projektu zmiany Kodeksu postępowania karnego z 4.4.2006 r., druk Sejmu V kadencji nr 485, s. 1 i 10; dostępny na: www.sejm.gov.pl.

59 Z. Gostyński, Zasada szybkości w nowym Kodeksie postępowania karnego [w:] Nowa Kodyfikacja Prawa Karnego, Kraków 1998, s. 281.

60 M. Cieślak, Polska procedura karna, Warszawa 1973, s. 351 i n.; S. Kalinowski, op. cit., s. 260–261.

61 Z. Gostyński, op. cit., s. 284.

62 W. Jasiński, M. Kuźma, Realizacja zasady szybkości w postępowaniu przygotowawczym, Prok. i Pr. Nr 10/2008, s. 48.

63 D. Szumiało-Kulczycka, Zasada szybkości postępowania w piśmiennictwie i orzecznictwie okresu trzeciej Rzeczpospolitej [w:] Zagubiona szybkość procesu karnego. Jak ją przywrócić?,
pod red. S. Waltosia, J. Czapskiej, Warszawa 2005, s. 199.

64 A. Zachuta, Proces karny skrócony, Pal. Nr 7–8/2000, s. 59.

65 Ibidem, s. 58.

66 M. Cieślak, op. cit., s. 352.

67 Z. Gostyński, op. cit., s. 279–280.

68 R.A. Stefański, Czynności procesowe w niezbędnym zakresie w nowym Kodeksie postępowania karnego, WPP Nr 1–2/1998, s. 46–47.

69 P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek [w:] Kodeks…, T. II, pod red. P. Hofmańskiego, op. cit., s. 78; S. Stachowiak, op. cit., s. 31–32.

70 E. Skrętowicz, Glosa do postanowienia SN z 13.1.1984 r., II KZ 123/83, Prob. Praw. Nr 6/1985, s. 57; R.A. Stefański, Czynności…, op. cit., s. 55; R.A. Stefański, Skutki odmowy wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów w nowym Kodeksie postępowania karnego, Prok. i Pr. Nr 1/1998, s. 114; Z. Świda-Łagiewska, Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z 13.1.1984 r., II KZ 123/83, OSPiKA Nr 1/1985, s. 29.

71 T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego…, op. cit., s. 755; P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek [w:] Kodeks…, T. II, pod. red P. Hofmańskiego, op. cit., s. 77.

72 P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek [w:] Kodeks…, T. II, pod red. P. Hofmańskiego, op. cit., s. 78.

[/hidepost]