Przesłanki wystąpienia z pytaniem prawnym – glosa
[hidepost=1]
dr Jerzy P. Naworski – autor jest sędzią Sądu Okręgowego w Toruniu.
1 Por. S. Włodyka, Przesłanki i dopuszczalność pytań prawnych do Sądu Najwyższego, „Nowe Prawo” Nr 2/1971, s. 173–185; D. Zienkiewicz, Wątpliwości redakcyjne związane z przedstawianiem zagadnień prawnych do rozstrzygnięcia w orzecznictwie Sądu Najwyższego, Pal. Nr 5–6/2002, s. 44–51.
2 III CZP 17/10, Biul. SN Nr 4/2010.
3 II PZP 40/10, niepubl.
4 III CZP 113/09, Biul. SN Nr 1/2010.
5 III CZP 55/10, niepubl.
6 T. jedn.: Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.; dalej jako: PrUpN.
7 Dz.U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.; dalej jako: SNU.
8 Por. też art. 61 § 2 SNU.
9 Uzasadnienie uchwały SN z 30.4.1999 r., III CZP 62/98, OSNC Nr 10/1999, poz. 166; postanowienie SN z 12.10.2010 r., III CZP 106/09, Biul. SN Nr 1/2010.
10 O niezbędności oczekiwanej odpowiedzi była już mowa w postanowieniu SN z 20.10.2010 r., III CZP 68/10, Biul. SN Nr 10/2010.
11 III CZP 68/10, zob. przyp. 10.
12 Np. S. Włodyka, op. cit., s. 172 i n.; S. Hanausek [w:] System prawa procesowego cywilnego. T. III. Zaskarżanie orzeczeń sądowych, pod red. W. Siedleckiego, Wrocław 1986, s. 305–307.
13 Np. T. Ereciński [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Część pierwsza. T. II. Postępowanie rozpoznawcze, pod. red. T. Erecińskiego, Warszawa 2009, s. 207; K. Piasecki [w:] Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem. T. II, pod red. J. Jodłowskiego i K. Piaseckiego, Warszawa 1989, s. 644–645.
14 D. Zienkiewicz, op. cit., s. 47.
15 Por. przykład pytania prawnego podany przez autorkę. Ibidem, s. 49.
16 Por. P. Feliga, Glosa do wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z 13.9.2010 r., VI Ga 9/10, MoP Nr 14/2011, s. 788. Kontrowersje na ten temat przedstawia też M. Jaślikowski, Recenzja pracy Agnieszki Laskowskiej Zawieszenie sądowego postępowania rozpoznawczego w sprawach cywilnych, Warszawa 2009, „Polski Proces Cywilny” Nr 1/2010, s. 153–155.
17 Bliżej na ten temat zob. P. Teliga, op. cit., s. 784–788.
18 S. Gurgul, Prawo upadłościowe i naprawcze. Komentarz, Warszawa 2010, s. 165.
19 II CK 364/03, MoP Nr 14/2004, s. 631. Należy jednak podkreślić, że teza orzeczenia jest sprzeczna z jego uzasadnieniem.
20 Rozstrzygnięcie opisuje P. Feliga, op. cit., s. 783–784.
21 Szeroko prezentuje je P. Feliga, op. cit., s. 784–788.
22 O. Sztejner-Roszak, Przesłanki wystąpienia z pytaniem prawnym, dodatek do MoP Nr 9/2011, s. 26.
23 Na marginesie trzeba zauważyć, że o ile jeszcze kilka lat temu odmowa podjęcia uchwały przez SN należała do rzadkości (w 2000 r. na 30 pytań prawnych tylko w jednym przypadku SN odmówił podjęcia uchwały – por. D. Zienkiewicz, op. cit., s. 48), obecnie zdarza się to coraz częściej, czego przykładem jest glosowane postanowienie.
[/hidepost]