Prezes Zarządu SSP „Iustitia” Krystian Markiewicz skierował 19.2.2019 r. list do wiceprzewodniczącego Komisji Europejskiej Fransa Timmermansa w sprawie postępowań dyscyplinarnych prowadzonych wobec polskich sędziów. W odpowiedzi Frans Timmermans obiecał wnikliwe przyglądanie się toczącym się sprawom. Odbiło się to szerokim echem w mediach, zarówno międzynarodowych, jak i polskich.
IS
19.3.2019 r. przed Wielką Izbą TSUE w Luksemburgu odbyła się rozprawa w połączonych sprawach C-585/18, C-624/18 i C-625/18. Zostały one zainicjowane pytaniami prejudycjalnymi polskiego SN z 20.9.2018 r. i 3.10.2018 r. Pytania dotyczą m.in. oceny, z punktu widzenia prawa europejskiego, statusu aktualnie funkcjonującej KRS i Izby Dyscyplinarnej SN. Po zamknięciu rozprawy Trybunał zakreślił Rzecznikowi Generalnemu termin do sporządzenia opinii do 23.5.2019 r.1.
IS
1 Całość relacji zob. https://iustitia.pl/nowa-krs-nowy-sn/2937-przebieg-rozprawy-przed-tsue-z-dnia-19-marca-2019r-w-w-polaczonych-sprawach-c-585-18-c-624-18-i-c-625-18
ten numer Kwartalnika trafia do Was w czasie obrad II Kongresu Prawników Polskich 1.6.2019 r. w Poznaniu.
Największym zadaniem, jakie stoi przed nami, jest ochrona praworządności. Wiem, że po kilku latach życia pod nieustannym politycznym „ostrzałem”, możecie być już zmęczeni, ale nie wolno się poddawać. To nie białej flagi, lecz odważnych postaw oczekują od nas obywatele. Wynika to z badań, które przeprowadzaliśmy i ze spotkań w kilkunastu miastach w ramach tzw. Kafejek Prawnych. Ta inicjatywa spotkań z obywatelami pokazuje, jak daleką drogę pokonaliśmy i jak prężną oraz prestiżową stała się Iustitia. To my nadajemy ton debacie publicznej i to my wyznaczamy kierunki. To na nas zwrócone są oczy Polaków.
Sędziowie w momencie próby zdają egzamin. Byłoby znacznie trudniej, gdyby nie wsparcie obywateli, które w ostatnich latach tak mocno czujemy. Chciałabym podziękować za nie społeczeństwu, jak również chciałabym podziękować tym wszystkim prawnikom, którzy nie zdecydowali się na współpracę z nowym, wrogim demokracji systemem. To wcale nie jest oczywisty wybór. Spójrzmy, co działo się w Turcji czy na Węgrzech. Gdy dziś czytamy, co pisali do nas tureccy sędziowie 3 lata temu, rozumiemy jak ważne jest to, co robimy w Iustitii.
Statystycznie my, sędziowie, mamy ok. 43 lat. Znamy dwie Polski – tę sprzed i po 1989 r. Mamy głęboką świadomość tego, co możemy stracić, pamiętamy jeszcze schyłek PRL i byliśmy świadkami Jesieni Ludów z 1989 r. Nie da się nas kupić ani zastraszyć, nieliczni karierowicze wiedzą, że ich postawa jest napiętnowana i przyjdzie im się z niej tłumaczyć.
Już teraz musimy patrzeć na wyzwania, które stoją przed nami. Nie popadnijmy znów w myślową pułapkę, że wpływ na polityków mamy tylko podczas wyborców. Egzekwujmy to, by wsłuchiwali się w głos obywateli codziennie. Pokażmy, że mamy własne pomysły.
Wychodźmy z własnymi propozycjami, jak zmieniać państwo. Rozmontowywanie państwa prawa w ostatnich latach było dla władzy łatwiejsze, bo ci, którym na praworządności zależy, byli w letargu – zadowoleni z Konstytucji uznawaliśmy, że sama się obroni. Udowodniono nam, że państwo można zdemolować prostymi ruchami. Na szczęście postawiliśmy wyraźny opór. Władza musiała się cofnąć. Nie możemy dopuścić, by ta granica została przesunięta jeszcze dalej.
Do debaty nad zmianami w wymiarze sprawiedliwości powinno włączyć się jak najwięcej instytucji, partii politycznych, mediów. Jeśli wspólnie usiądziemy nad tym, mamy szansę. Bez przemyślenia, w jaką stronę powinniśmy reformować wymiar sprawiedliwości, oddamy pole tym, którzy gotowi są zainicjować kolejne kryzysy państwa prawa i zmiany rozumieją wyłącznie jako zmiany na „stołkach”.
Także Wy, sędziowie czytający te słowa, nie pytajcie, co Iustitia zrobi dla Was, lecz co Wy możecie zrobić dla Iustitii? Mnogość działań, które podejmujemy to zespoły problemowe, opracowujące opinie z zakresu prawa karnego i cywilnego, działalność edukacyjna Fundacji Edukacji Prawnej Iustitia, Społeczna Komisja Kodyfikacyjna tworząca zręby nowego prawa, zespół medialny sprawujący opiekę 24 godziny na dobę i 7 dni w tygodniu nad działalnością informacyjną stowarzyszenia, nasze profile na Facebooku, Twitterze, Instagramie oraz strona internetowa, redagowanie naszego Kwartalnika.
Dla każdego znajdzie się zajęcie, więc nie stójcie, nie czekajcie, pomagajcie.
Bartłomiej Przymusiński
Prezes Oddziału Wielkopolskiego SSP „Iustitia”
Przed Wami pierwszy numer Kwartalnika w 2019 r. To co go wyróżnia, to znaczne rozmiary większości publikowanych tekstów.
Tematem numeru uczyniliśmy artykuł K. Kovacs i K.L. Scheppele pt. „Delikatna natura niezależności sędziowskiej. Nauka z przypadku Węgry i Polska vs. Unia Europejska”. Tytuł mówi sam za siebie. Tekst został pierwotnie opublikowany w czasopiśmie „Communist and Post-Communist Studies” („Legal Change in Post-Communist States: Contradictions and Explanations”, Nr 51/2018). Długo zabiegaliśmy o zgodę na jego przedruk, ale w końcu się udało. W artykule porównano zmiany, które zaszły w węgierskim sądownictwie z tymi, które zachodzą obecnie w naszym kraju. Obraz wyłaniający się z tego porównania jest (delikatnie mówiąc) bardzo niepokojący. Autorki stawiają również pytanie o zdolność Unii Europejskiej do powstrzymania negatywnych procesów dotyczących praworządności w państwach członkowskich.
Drugim obszernym tekstem jest artykuł K. Kremisa, który powinien szczególnie zainteresować sędziów cywilistów. Autor sięgnął po skomplikowane zagadnienie statusu administratora hipoteki w toku egzekucji z nieruchomości, przedstawiając je w sposób wszechstronny, uporządkowany i przystępny. Jest to bardzo ciekawy przykład twórczego spotkania teorii z praktyką.
Na łamach Kwartalnika wielokrotnie publikowaliśmy opracowania dotyczące referendarzy sądowych. Tym razem K. Szary szeroko przedstawiła kompetencje referendarza w postępowaniu karnym, które w codziennej praktyce wymiaru sprawiedliwości są coraz istotniejsze. Niewątpliwą zaletą tej pracy jest praktyczne spojrzenie na wymienione zagadnienie, a także formułowanie na tym tle propozycji zmian w KPK.
Oczywiście nie mogło zabraknąć tekstów w dziale „Prawo ustrojowe”. P. Głogowski zajął się, niezmiennie bardzo interesującym sędziów, zagadnieniem odmowy powołania na urząd sędziego przez Prezydenta RP. Wiele już na ten temat napisano, przywołując różne argumenty przemawiające za możliwością odmowy przez Prezydenta powołania osoby wskazanej przez KRS, bądź też za związaniem Prezydenta wnioskiem Rady. Autor publikowanego artykułu zwrócił szczególną uwagę na negatywny odbiór odmowy uzasadniania przez Prezydenta swoich decyzji i szersze skutki takiego postępowania.
Kwestii powoływania sędziów dotyczy także drugi tekst ustrojowy. Jest to opinia prawna M. Florczak-Wątor i S. Patyry, z której wynika, że procedury konkursowe zakończone niedawnymi nominacjami do Sądu Najwyższego są dotknięte nieważnością.
Z poważaniem,
Tomasz Zawiślak
Zastępca Redaktora Naczelnego
Zakończyło się doroczne XXIV Zebranie Delegatów Stowarzyszenia Sędziów Polskich Iustitia. Sędzia Krystian Markiewicz utrzymał stanowisko Prezesa Stowarzyszenia Sędziów Polskich Iustitia. Około 130 delegatów na Zebraniu Delegatów Iustitii chce jeszcze większego podkreślenia niezależności sądów od polityków. Najważniejsze stowarzyszenia prawnicze, I Prezes SN prof. Małgorzata Gersdorf, organizacje pozarządowe z Draginją Nadażdin z Amnesty International oraz sędziowie powiedzieli głośne „nie” oddawaniu sądów politykom. „Dziś wysyłamy sygnał do wszystkich stron sceny politycznej- powiedział prezes Krystian Markiewicz, który dziś został wybrany na kolejną kadencję prezesem Iustitii -sądy będą od Was niezależne. Będziemy ich bronić nawet wbrew Waszym usiłowaniom wpływu na wyroki.”
„Zamysłem władzy było zdobycie sędziów którzy będą orzekać pod ich dyktando i naszym zadaniem jest to, aby tak się nie stało” – powiedziała na XXIV Zebraniu Delegatów Iustitii w Toruniu. prof. Małgorzata Gersdorf. „Radcowie, adwokaci ryzykują, sędziowie więcej, a najwięcej prokuratorzy – mówił Maciej Bobrowicz, szef samorządu radców prawnych. Mec. Paulina Kieszkowska-Knapik z Inicjatywy Wolne Sądy mówiła „Ludzie oczekują od Was, że to Wy będziecie władzą. Władza jest w Was, ale to Wy musicie w to uwierzyć.”
Jesteśmy przygotowani na coraz większe represje ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości i polityków rządzącej partii. Jedność największego stowarzyszenia Iustitia jest najważniejsza i na tym zjeździe została potwierdzona. – mówi Krystian Markiewicz – Delegaci z całej Polski wsparli dalszą walkę o zachowanie niezależności wobec działań polityków. To, co istotne, chcemy być niezależni wobec wszystkich polityków – zarówno tych, którzy rządzą obecnie, jak i w przyszłości. Musimy przed nimi obronić obywateli.
W skład nowego zarządu, obok Krystiana Markiewicza, wybrano sędziów: Tomasza Marczyńskiego, Dorotę Zabłudowską, Joannę Hetnarowicz-Sikorę, Wojciecha Buchajczuka, Bartłomieja Przymusińskiego, Arkadiusza Tomczaka, Tomasza Zawiślaka, Małgorzatę Stanek, Kamila Jarockiego.
Na Zebraniu wręczono Honorowe Odznaki Iustitii siedmu członkom stowarzyszenia, Obywatelską Nagrodą wyróżniono sędziego Igora Tuleyę.
Poniżej zdjęcia:
Iustitia solidaryzuje się z tureckim sędzią Muratem Arslanem skazanym w styczniu tego roku przez marionetkowy sąd turecki na 10 lat bezwzględnego więzienia. Nie pozwolimy przejść nad losem Murata Arslana i innych niezawisłych sędziów tureckich do porządku dziennego!
#freeMurat #iustitia #solidaritywithMurat
Murat Arslan to prezes stowarzyszenia sędziów tureckich Yarsav.
Od lat zabierał publicznie głos, upominając się o poszanowanie praw człowieka i praworządności w Turcji.
Czynił to bez względu na groźby ze strony obozu władzy, czy systematyczną degradację zawodową.
Po próbie domniemanego przewrotu z lipca 2016 r. został aresztowany pod absurdalnym zarzutem działania w organizacji terrorystycznej.
W październiku 2017 r. Zgromadzenie Parlamentarne Europy uhonorowało go nagrodą im. Vaclava Havla.
#freeMurat #iustitia #solidaritywithMurat
Edyta Bronowicka, Tomasz Zawiślak: Pani Sędzio, co zmieniła w Pani życiu tzw. „reforma sądownictwa” w ostatnich trzech latach?
Dorota Zabłudowska: W lipcu 2017 r. skończył się świat, jaki znałam. Siedziałam sobie spokojnie nad jeziorem odcięta od Internetu, gdy nagle dotarła do mnie informacja o planowanej „reformie” wymiaru sprawiedliwości. Co ta „reforma” miała oznaczać, wiemy wszyscy. Minister Sprawiedliwości miał zyskać możliwość zmiany każdego sędziego funkcyjnego w każdym sądzie. Krajowa Rada Sądownictwa miała zostać podporządkowana politykom poprzez sposób wyboru sędziów do tego organu. Co jednak było dla mnie najgorsze i najbardziej niepojęte, postanowiono zrównać z ziemią Sąd Najwyższy, wyrzucając wszystkich sędziów z pracy, wbrew konstytucyjnej zasadzie nieusuwalności sędziów. Świadomie używam tutaj sformułowania: „zrównać z ziemią”, bo sąd to ludzie, nie budynek.
Kiedy kończył się komunizm, ja kończyłam szkołę podstawową. Wchodziliśmy w dorosłość w przekonaniu, że te straszne czasy bezpowrotnie minęły, że nie będzie już sytuacji, gdy jedna partia będzie chciała mieć monopol na władzę w kraju. Nie mieściło nam się w głowie, że ktokolwiek może zakwestionować konstytucyjne gwarancje trójpodziału władzy, zasad demokratycznego państwa prawa, niezależności sądów i niezawisłości sędziów, że znajdzie się ktoś, kto będzie chciał mieć pod swoją kontrolą nie tylko władzę ustawodawczą i wykonawczą, bo te władze od zawsze grają w jednej drużynie, ale również sądy.
Sędziowie nigdy nie angażowali się w debatę publiczną, stronili od świata polityki.
Jest to zresztą zgodne z art. 178 ust. 3 Konstytucji RP, który stanowi, że sędzia nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego ani prowadzić działalności publicznej niedającej się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezależności sędziów.
I nagle świat polityki postanowił z butami wkroczyć do świata sądów. Politycy zaczęli sobie uzurpować prawo do decydowania, kto ma być sędzią, stworzyli narzędzia dyscyplinowania sędziów, przyznali sobie prawo powoływania rzeczników dyscyplinarnych i ingerencji w postępowania dyscyplinarne. Nagle okazało się, że aby realizować swoje konstytucyjne zadania stania na straży prawa i Konstytucji, sędziowie musieli wejść w polemikę z politykami reprezentującymi dwie pozostałe władze. Byliśmy do tego kompletnie nieprzygotowani. Teraz, po 2 latach walki o zachowanie praworządności w Polsce, mogę powiedzieć, że sędziowie zdali egzamin z patriotyzmu. Mimo kolejnych niekorzystnych ustaw, mimo zastraszania i grożenia postępowaniami dyscyplinarnymi, twardo sprzeciwiliśmy się łamaniu Konstytucji i próbie zawłaszczenia Sądu Najwyższego na wzór Trybunału Konstytucyjnego. Władzy politycznej nie udało się doprowadzić do usunięcia z Sądu Najwyższego Pierwszej Prezes.
Przez ostatnie półtora roku zrozumieliśmy, że nie jesteśmy urzędnikami i że nasze zadania dalece wykraczają poza wydawanie orzeczeń w konkretnych sprawach. Jesteśmy trzecią władzą, umocowaną konstytucyjnie do równoważenia i kontrolowania dwóch pozostałych. Nasz immunitet, gwarancje nieusuwalności, służą właśnie temu, żebyśmy nie bali się stanąć w kontrze do woli politycznej, jeżeli ta wola będzie się wiązała z naruszeniem Konstytucji lub praw jednostki. Naturalnie realizacja tych zadań wymaga udziału w debacie publicznej.
Można powiedzieć, że właśnie teraz wykuwa się etos sędziego – rzeczywistego przedstawiciela władzy, który na równi z politykami może wypowiadać się w kwestiach przestrzegania prawa i Konstytucji. Naturalnie jest to dla polityków szalenie niewygodne, dlatego jakikolwiek głos sprzeciwu przeciw łamaniu Konstytucji próbują kwalifikować jako działalność polityczną. Jest to czysty absurd, zwłaszcza gdy podobne zdania wypowiada sędzia pełniący funkcję wiceministra sprawiedliwości, a zatem stricte polityczną. Gdyby sprzeciw wobec bezprawnych działań polityków był polityką, zasada równoważenia się władz byłaby fikcją, gdyż art. 178 ust. 3 Konstytucji RP uniemożliwiałby sędziom jakąkolwiek wypowiedź polemiczną czy krytyczną w stosunku do pozostałych władz.
Fundacja Edukacji Prawnej IUSTITIA została powołana w grudniu 2016 r. przez fundatorów: Stowarzyszenie Sędziów Polskich IUSTITIA i Wolters Kluwer celem prowadzenia działań związanych z podnoszeniem świadomości społeczeństwa, przede wszystkim prawnej świadomości dzieci i młodzieży. Jest równocześnie kontynuacją działalności Fundacji Centrum Kształcenia Sędziów.
Misją Fundacji jest podnoszenie świadomości prawnej społeczeństwa polskiego, przeciwdziałanie patologiom, upowszechnianie wiedzy o ochronie wolności i praw człowieka, a także działań na rzecz rozwoju demokracji i integracji europejskiej.
Od stycznia 2017 r. działa nasza strona internetowa www.edukacja.iustitia.prawo.pl, na której w zakładce „Zasoby edukacyjne” udostępniamy materiały charakterze edukacyjnym, przydatne do prowadzenia zajęć dla młodzieży. Prezentujemy scenariusze lekcji dla młodzieży ponadgimnazjalnej nagrodzone w konkursie „Jak zaprzyjaźnić się z prawem?”, które można wykorzystać na zajęciach z podstaw prawa lub wiedzy o społeczeństwie. Na stronie jest również dostępny w formie audiobooka aktualny tekst Konstytucji RP czytany przez popularnych aktorów: Bożenę Targosz i Jacka Rozenka. Strona jest wykorzystywana do informowania o bieżących wydarzeniach o charakterze edukacyjnym, przykładowo o spotkaniach z prawnikami w ramach działalności Warszawskiej Kafejki Prawnej „Prosto o Prawie”.
Fundacja posiada również profil na portalu społecznościowym Facebook – www.facebook.com/FEPI.fundacja.iustitia, na którym na bieżąco informujemy o naszych aktualnych działaniach, promujemy wszelkie działania o charakterze edukacyjnym jak np.: Warszawską Kafejkę Prawną Prosto o Prawie czy cykl wykładów dla prawników organizowanych przez Stowarzyszenia Sędziowskie, Wolne Sądy i Rzecznika Praw Obywatelskich.
Jednym z głównych celów Fundacji jest aktywny udział w organizacji i promocji Dnia Edukacji Prawnej oraz Dnia Wymiaru Sprawiedliwości. Począwszy od 2017 r. Fundacja zajmuje się przygotowaniem i dystrybucją plakatów promujących te dwa wydarzenia i związane z nimi działania oddziałów SSP „Iustitia”. Każdy z plakatów zawiera rysunek sędziego Arkadiusza Krupy, rysownika znanego jako „Ślepym Okiem Temidy”, który wspiera nasze działania swoim talentem.
W 2017 r. Fundacja wspólnie z zespołem edukacyjnym Stowarzyszenia „Iustitia” pod patronatem Rzecznika Praw Obywatelskich zorganizowała konkurs dla młodzieży na esej „Trzy najważniejsze Prawa Człowieka – uzasadnij wybór”. Główną nagrodą była publikacja eseju w Kwartalniku „Iustitia” oraz spotkanie z Adamem Bodnarem i udział w warsztatach zorganizowanych przez Biuro RPO.
W dniach 19–20.10.2017 r. Fundacja uczestniczyła w kongresie Edukacja i Rozwój, gdzie został zaprezentowany podręcznik „Apteczka Prawna”. Również w 2017 r. udało się nam pozyskać dotację od Fundacji Clifford Chance w wysokości 10 000 zł, która została przeznaczona na organizację Dnia Edukacji Prawnej w 2018 r. Środki te pozwoliły nam na druk i dystrybucję plakatów promujących wydarzenie oraz ekologicznych toreb z rysunkiem Ślepym Okiem Temidy, które w formie prezentu były rozdawane młodzieży.
W 2018 r. działalność Fundacji koncentrowała się na promocji kolejnej edycji Dnia Edukacji Prawnej (DEP). Udało nam się włączyć w organizację działań edukacyjnych sędziów Sądu Najwyższego. W ramach DEP uczniowie warszawskich szkół średnich mieli możliwość zwiedzenia budynku Sądu Najwyższego i spotkania z sędzią Stanisławem Zabłockim w jego gabinecie. Podczas spotkania był czas na dyskusję i padło wiele ciekawych pytań m.in. o koncepcję winy w prawie karnym. Sędzia Jacek Gudowski przygotował i wygłosił niezwykle interesujący wykład na temat rozwoju polskiego sądownictwa w czasie 20-lecia międzywojennego. Dodatkowo odbyła się prezentacja działalności Fundacji Court Watch.
Na stronie Fundacji zamieściliśmy wykaz wszystkich działań edukacyjnych organizowanych przez oddziały SSP „Iustitia” w Dniu Edukacji Prawnej, polegające na spotkaniach sędziów z młodzieżą, organizacji wykładów, prezentacji i konkursów, a także jednego z najciekawszych wydarzeń – symulacji rozpraw sądowych.
W ramach organizacji Dnia Edukacji Prawnej w 2018 r. Fundacja wspólnie ze Stowarzyszeniem „Iustitia” przygotowała kolejny konkurs „Mój sąd w obiektywie”. Zostały nagrodzone trzy prace fotograficzne, które można obejrzeć na stronie Fundacji. Dodatkowo wyróżniono czterech autorów prac – uczniów Ośrodka Wychowawczo-Szkoleniowego dla Niesłyszących i Słabosłyszących w Wejherowie. Podobnie jak rok wcześniej laureaci konkursu razem z klasami i wychowawcami spotkali się z Rzecznikiem Praw Obywatelskich Adamem Bodnarem i uczestniczyli w warsztatach na temat Praw Człowieka, przygotowanych przez Biuro RPO.
Kilka dni temu na portalu Imponderabiliasadowe.pl. ukazał się artykuł – rozmowa – Piotra Mgłosiek i Jacka Ignaczewskiego1. Panowie zastanawiają się, dokąd zmierza Iustitia. Zainspirowała ich informacja o zamiarze kandydowania Krystiana Markiewicza do Sądu Najwyższego. Niestety nie mogę zgodzić się ze spostrzeżeniami obu Panów i dlatego postanowiłam podzielić się własnymi refleksjami.
Czym jesteśmy jako „Iustitia”? Zbiorem. I to zbiorem niejednorodnym. Różnimy się czasem w poglądach, choć zdecydowana większość z nas podobnie ocenia obecne zmiany w wymiarze sprawiedliwości.
Przyszło nam żyć w „ciekawych czasach”. Nigdy dotąd Stowarzyszenie nie stanęło wobec tak poważnych problemów. Można nam zarzucać, że nasze działania bywają nieudolne, niekonsekwentne, że w określonych sytuacjach trzeba było postąpić zupełnie inaczej. Tyle, że krytykować łatwo. Trudniej coś zrobić, szczególnie samemu.
Panowie! Tak, „w kupie siła”! Jeśli każdy z nas będzie sam, jeżeli będzie podejmował działania wyłącznie na własną rękę, to czy ktoś to usłyszy? Dostrzeże? Czy każdy z nas ma prowadzić własne „Imponderabilia”? To nierealne. I niepotrzebne. Sama też nie uzurpuję sobie prawa do reprezentacji ogółu. A z drugiej strony, wyobraźcie sobie, że my, „Iustitia” nie mówimy, nie działamy. Czy wówczas głos sędziów byłby lepiej słyszalny, lepiej wyrażany?
Z własnego, skromnego doświadczenia wiem, że dzięki współdziałaniu możemy zrobić dużo dobrego. Sama nigdy nie zorganizowałabym Dni Edukacji Prawnej, imprez integracyjnych. Gdyby nie inni Sędziowie, zarówno stowarzyszeni, jak i niestowarzyszeni, nic by z tego nie było! W „Dni Edukacji Prawnej” angażował się też Jacek Ignaczewski, za co jestem mu wdzięczna. Jednak gdyby nie „Iustitia”, nigdy bym tego nie zrobiła. Pomysł, iskra, pochodzi z „Iustitii”. Czy te działania też Panowie oceniacie negatywnie?
Czy błędem było rozszerzanie składu osobowego „Iustitii”? Nie rozumiem, dlaczego mielibyśmy się hermetyzować, zamrażać. Lubię moich kolegów z pracy. Wcale nie chcę, by Stowarzyszenie było elitarne. Jestem całkiem zwyczajnym człowiekiem, zwyczajnym sędzią i też chcę należeć do Stowarzyszenia! Jeśli Panowie nie chcą, trudno. Jestem w stanie to zrozumieć. Dla mnie wspólne działanie i robienie czegoś pożytecznego, jak Dni Edukacji Prawnej, daje prawdziwą satysfakcję. A w dzisiejszych, trudnych dla wymiaru sprawiedliwości czasach, integrowanie środowiska sędziowskiego ma znaczenie nie jedynie towarzyskie, ale zapewnia możliwość wymiany doświadczeń i poglądów, poznawania osób spoza naszych najbliższych kręgów.
Moim zdaniem, podstawowym błędem jest analizowanie Stowarzyszenia jedynie przez pryzmat „wpadek” jego członków, nawet wówczas, kiedy negatywnie oceniamy pomysły i działania Prezesa Stowarzyszenia. Każdy z nas odpowiada za siebie, a Stowarzyszenie jest sumą naszych potknięć i sukcesów. Zadaniem Stowarzyszenia pozostaje edukacja prawna, integracja środowiska sędziowskiego i to, co niezmiernie obecnie ważne – działanie na rzecz niezawisłości i niezależności władzy sądowniczej. Trzeba dużo złej woli, by zarzucić Stowarzyszeniu, że nie stara się realizować tych celów.
Wydaje mi się, że mimo wszystko, zarówno podejmujący obecnie krytykę Stowarzyszenia Jacek Ignaczewski i Piotr Mgłosiek, jak i samo Stowarzyszenie mamy wspólne cele. Podejmujmy konstruktywne działania, by te cele osiągnąć, zamiast toczyć jałowy dyskurs.
Reasumując. Dokąd zmierza „Iustitia”? Tam, gdzie my wszyscy, mam nadzieję. Będziemy starać się żyć porządnie i robić swoje. Bo tyle podobno nam zostało.
Pozdrawiając serdecznie Iustitian, Imponderabiliasadowe.pl i wszystkich czytających,
Maja Jabłońska
Sędzia
1 Treść rozmowy dostępna na: https://imponderabiliasadowe.pl./sedziowie-na-rozdrozu